Zondag voormiddag ben ik - na nagenoeg 3 weken inactiviteit - een half uurtje gaan fietsen. Mijn benen bleken zich goed te voelen, maar een half uurtje fietsen is uiteraard niet te vergelijken met 20 km lopen.
Samen met Inge, Valère en Philippe ben ik rond de middag vertrokken richting Brussel. Na in de nabijheid van het Jubelpark geparkeerd te hebben gingen we op zoek naar de Philips stand, ... maar hebben die nooit gevonden. Uiteindelijk besloten we ons om te kleden in de - door het leger - aangeboden kleedruimte, eigenlijk een museumhal die tijdelijk dienst deed als geimproviseerde kleedruimte.
Om drie uur was het dan zover, een harde knal gaf het startschot aan, een massa van maarliefst 28.000 joggers zette zich in beweging, met éénzelfde doel, de finish halen (en voor een groot aantal ook nog liefst zo snel mogelijk).

Het parcours van deze brusselse stratenloop is erg mooi en divers, met onder andere vele brede lanen, 2 tunnels, één enkele kassei strook, groene parken. Maar het belangrijkste kenmerk is toch de 'heuvelachtigheid' van dit parcours !

Lopen in een dergelijke massa maakt het moeilijker om je eigen tempo te lopen, een mens laat zich op die ogenblikken nogal snel meeslepen met de voortbewegende joggers rondom hem. Ben ik te snel gestart, neen ik vermoed van niet, ... en toch, vanaf kilometer 15 was het één en al afzien geblazen, dit had ik niet verwacht ! Op dat moment is het gewoon op de tanden bijten, doseren en blik op oneindig. Kilometer 17/18 was echt slopend, met lood in de benen die heuvel op (strompelen), er zijn leukere dingen als je het mij vraagt. Maar dan ter hoogte van km punt 19, doemt in de verte het Jubelpark op, dit geeft de meesten vleugels. Ondanks het feit dat zo goed als alle energie uit mij was verdwenen, was die éne kilometer bevrijdend te noemen, een tweede adem zullen we het maar noemen hé.

Over de organisatie van dit massa evenement heb ik niets dan lof. Toch zou ik nog graag 2 suggesties doen naar de organisatoren toe: (1) bij het overschrijden van de finish lijn (matten) laat men best meer lege ruimte alvorens de medailles uit te delen / chips te ontvangen. Het was bij de aankomst immers zo druk dat - in mijn geval - ik maarliefst 3 minuten heb moeten wachten alvorens ik de finish matten heb kunnen betreden. Eigenlijk toch spijtig (2:01:20 ipv 1:57:55)! (2) na de finish deelde men drank (Spa flesjes) uit, de meesten snakken op dat ogenblik echter naar een meer suikerrijke energy drank. Zaken om in het achterhoofd te houden !

Tevreden ? Ja, doelstelling 1 en 2 zijn gehaald. Doelstelling 3 ook als ik mijn eigen meting in beschouwing neem, maar omwille van het oponthoud aan de finish waardoor we 3 minuten moesten wachten alvorens over de eindstreep (matten) te kunnen lopen resulteert dit in een officiele eindtijd van 2:01:22u. Dus officieel gezien heb ik doelstelling 3 net niet gehaald. Volgend jaar beter zeker ?

Volgend jaar ? Ja, op voorwaarde dat ik voldoende tijd kan steken in een gedegen voorbereiding. Ik zal alleszins moeten zorgen dat ik wat meer kilometers in de benen heb, wat vaker 20 a 25 km loop om zodoende de afstand voldoende gewoon te zijn en last but not least, ook wat aandacht besteden aan trainen op een heuvelachtig terrein.

Meer detail beelden zijn te zien op volgende pagina (2).

Pages: 1· 2